Monday, May 19, 2008

झाले मोकळे आकाश - १


माझा कथा लिहिण्याचा हा पहिलाच प्रयत्न आहे.. कथा कशी वाटली ते नक्की कळवा.
*************************************************************************
झाले मोकळे आकाश
*********************
अभि आज जरा खुशीतच होता.खुशीत असण्याचे कारण ही तसेच होते, त्याला अचानकच खूप वर्षांनी नितीकाचा शोध लागला होता!
----------------------------------------------------------------------------
अभि.. अभिजीत जोशी. एका नावाजलेल्या सॉफ्टवेअर कंपनीमध्ये टीम लीडर म्हणून काम करत होता.
दिसायला स्मार्ट, आणि कामातही तितकाच हुशार. त्याच्या नेतेगिरीवर त्याच्याबरोबर काम करणारे लोक खूश असायचे. नुकताच त्याच्या प्रोजेक्टचा क्लायंट त्यांच्या ऑफिसला भेट देवून गेला होता आणि त्यानंतर
प्रोजेक्टची रिक्वायर्मेंट वाढली होती म्हणून तो मनुष्यबळ शोधत होता. मनुष्य पुरवठा विभागाने, त्याला पाच-पंचवीस लोकांचे रिझ्युम पाठवले होते. मागच्या आठवड्यात ते रिझ्युम डोळ्याखालून घालताना,
एका नावापाशी तो थबकला.. Nitika Kulkarni, B.E. Computer, ३ yrs Exp in J2EE. त्याचे डोळे एकदम चमकले ! नितीका आपल्याच कंपनीत आहे... आणि मला माहितीही नाही ! पुढची पाच मिनीटे तो स्वत:मधेच हरवला होता..नितिका.. त्याच्या डोळ्यासमोर नितूचा चेहरा आला.! त्याचे त्यालाच हसू आले. ही आपलीच नितू असेल तर.. त्याच्या मनात विचार आला. ’पण ही तीच असेल कशावरुन..?’ त्याच्या दुस-या मनाने आपले डोके वर काढलेच..! असली तर असू दे, हिचा इंटरवह्यु घ्यायला काय हरकत आहे..तसेही हिचे प्रोफाईल मॅच होतेच आहे..त्याने तिचे नाव शॉर्टलिस्ट केले.
’काय अभि, कुठे हरवला आहेस..? गेले पाच मिनीटे मी तुझ्या मागे येवून उभा आहे.. आणि तुझे लक्ष ही नाही !’ ’हा काय रिझ्युम वाटतं... आणि तो ही मुलीचा... पोरीने काय फोटू-बिटू पाठवलाय की काय.. एवढे टक लावून बघतो आहेस..?’
’काही नाही रे, दुपारचे जेवण जास्त झालयं बहुतेक, चल जरा चहा घउन येउ..’. मनातले भाव चेह-यावर न येउ देता अभि खुर्चीतून उठला.
--------------------------------------------------------------------------
त्या रात्री ऑफिसमधून येताना, त्याचे मन तिच्या आठवणीत हरवून गेले. कार मध्ये CD वर ट्रॅक सुरु होता..’पल पल दिल के पास..’. .नितू..नितिका कुलकर्णी. अभिचे पहिले प्रेम ! ते प्रेम होते की आणखी काही कुणास ठाउक, पण या आठ वर्षात तो नितूला जराही विसरला नव्ह्ता. खरंतर नितीकानंतर कितीतरी मुली त्याला भेटल्या, तिच्याहून लोभस, हुशार आणि सूंदर..पण कुणीही तिची जागा घेवू शकले नाही.
ड्राईव्हिंग करता करता तो नऊ-दहा वर्षे मागे गेला..
--------------------------------------------------------------------
-क्रमश:

No comments: